„Üllküke, die sönt jooht !“

Wenn me esö döresch Kälemes jeeht,
sit, wat sech do alles deeht,
alles es ut rand än band,
weil de Ülle sitzong hant !

Ülleküke schick än fie,
sönt bekannt bes ajene Rhien !
Alles rit de owe op,
wenn et prinzekorp trent op !

Enge an der andere sät,
oh wie schick än oh wie nett !
Än de jonge vange aan,
os do wöl ech eeh va ha !

Mär dat steet bej os heij vas,
vär, vär läve mär vör spass !
Jedder enge dat kapieht,
dä beij os en ow rekieht !
Denn humor dat es beij os et ideal,
nur einmal im Jahr es Karneval !

Üllkeküke, die sönt jooht,
hannte ömmer jowe mooht !
Än dä wätt met der schöpp jepaakt,
dä esuwe jesech ens maakt !
Än da kettele vär ömm lank,
bes dat häj och laache kann !
Än da vrott häj wie dat mölesch es,
dat e Ülleküke ömmer esö löstech es !
Mä dat es än blit os ideal,
nur einmal im Jahr da gibt es Karneval !